maNAN

ไงหละ ตอนทำบล๊อกใหม่ๆ

ก็บอกคนโน้น คนนี้ไปซะทั่ว

ว่าจะอัพบ่อยๆ

55555+

6-7 เดือนแล้ว ไม่ได้เข้ามา อัพเดทข่าวคราวเลย  555555+

บ้างานซะ ไม่มีเวลาจริงๆ

ยิ่งช่วงนี้ งานเข้าครั้งยิ่งใหญ่ซะด้วย

มาดูคร่าวๆกัน

1.  วันที่ 5-6 มิ.ย. (เสาร์ - อาทิตย์) ผู้ช่วยวิทยากร + ถ่ายรูป + ถ่ายวีดีโอ + บันทึกเสียง + ดูแลเรื่องงานนำเสนอ โครงการอบรม ครูปอเน๊าะ (4 อำเภอชายแดน สงขลา)  50 คน ที่โรงแรม วีว่า 

2. วันที่ 7-11 มิ.ย. (วันจันทร์ - ศุกร์) วิทยากร + ถ่ายรูป โครงการอบรมติดตั้งวินโดวส์ + ระบบเครือข่าย เจ้าหน้าที่คอมพิวเตอร์ กศน.อำเภอ 16 อำเภอของจ.สงขลา 22 คน ที่ สนง.กศน.จังหวัดสงขลา (เลิก 3 ทุ่ม ทุกวัน) 

3. วันที่ 12-13 มิ.ย.(เสาร์-อาทิตย์) เปิดเรียนวันแรก (ปล.ลงเรียน ภาค กศ.บป. ของ ม.ราชภัฎสงขลา)

4. วันที่ 15-18 มิ.ย.  ผู้ช่วยวิทยากร + ถ่ายรูป โครงการอบรมโปรแกรม ITW (โปรแกรมทะเบียนนักศึกษา) เจ้าหน้าที่ IT 16 อำเภอ  32 คน

5. วันที่ ยังไม่กำหนด (แต่คงเป็นปลายๆเดือนนี้แหละ)  2  วัน  อบรมการใช้ ออฟฟิต2007 และทำคู่มือการใช้งาน เจ้าหน้าที่คอม ห้องสมุด 16 คน

เฮ้อออออออออ กูจะตายซะก่อนมั๊ยเนีียะะะะ   

2-3 วันนี้ เจอฝนแทบทุกวันเลย อากาศก็เย็น

มาทำงนก็ต้องอยู่ห้องแอร์ทั้งวัน

 เลยมีอาการ น้ำมูกย้อย ซะงั้น มิหนำซ้ำยังต้องอยู่ทำงานซะจนดึกจนดื่น

แค่นี่ก็จะทำไม่ทันอยู่แล้ว ยังจะมีหน้าไปรับงานหนังสือเพิ่มมาอีก 200 เล่ม -*- กุจะบ้าตาย

 ใครขอช่วยไรมา ก็ไม่มีเลยที่จะคิดปฎิเศธ -*- จะใจดีไปถึงไหน ไม่ดูสารรูปตัวเองเล้ยยย 

เมื่อคืนก็ปวดหัวทั้งคืน นอนไม่หลับเลย ไม่เคยปวดอย่างนี้มาก่อน ตอนนี้ก็ยังปวดอยู่แต่ก็น้อยกว่าเมื่อคืน

ช่วยงนี้มีสอนเสาร์-อาทิตย์ด้วย ร่างกายอ่อนล้าเต็มที อยากมีวันพักผ่อนบ้างจัง...

ขอที่นอนนุ่มๆ ผ้าห่มหนาๆ หมอนข้างสักใบเถอะ....... 

ชื่อไร

 อยู่ไหน 

ทำไรอยู่

อายุเท่าไหร่

ทำงานไร

มีแฟนหรือยัง

 .

.

.

.

ฯลฯ

เบื่อมั๊ยกับคำถาพวกนี้ ...?

เคยมีคนๆนึง เค้าบอกกับผมว่า เค้าเบื่อ เบื่อกับการต้องตอบคำถามพวกนี้ เบื่อที่จะต้องเริ่มต้นอะไรใหม่ เบื่อที่จะต้องมานั่งศึกษาทำความเข้าใจ เบื่อที่จะต้องทำความรู้จักกับใครๆใหม่ทั้งหมด

ผมถามเค้าว่าทำไมหละ ?  เค้าตอบว่า.....เบื่อ.....ไม่อยากตอบคำถามซ้ำๆซากๆ

 ในตอนนั้น ผมไม่รู้หรอกว่าทำไมเค้ารู้สึกเช่นนั้น...เค้าก็แค่อาจจะ แปลกที่ แปลกถิ่น เค้าก็แค่ต้องไปอยู่ในที่ที่เค้าไม่รู้จักใคร และ อินเตอร์เน็ต QQ MSN เป็นสิ่งเดียวที่เค้าต้องอยู่กับมันทุกๆวัน เค้าเลยมักเจอแต่คำถามพวกนี้อยู่ตลอด...

แต่...ตอนนี้ ผมว่า ผมเข้าใจความรู้สึกของเค้า...ผมเริ่มเบื่อ คำถามพวกนั้น เบื่อที่จะต้องตอบ และเบื่อที่จะถาม รู้สึก อย่างที่เค้าบอกมาทั้งหมด..

 หลายต่อหลยครั้งที่ผมมักจะถามตัวเองอยู่เสมอๆว่า..."มึงมานั่งทำอะไรอยู่"  "นี่มึงเคุยอยู่กะใคร"  "คุยไปทำไม" "ทำไมกุต้องมานั่งตอบคำถามงี่เง่าๆนี่ด้วย"  ฯลฯ ทำไม ทำไม ทำไม......

  หลายต่อหลายครั้งที่ผมนั่งมอง รายชื่อเพื่อนๆใน MSN ใน QQ ใน hi5 แล้วถามตัวเองว่า ไอ้นี่ ที่มันออนอยู่ตอนนี้ ใครกันว่ะ มาได้ไง กุรู้จักมันด้วยเหรอ มาได้ไง ไปแอดมาจากไหนมากมายอย่างนี้

จริงอยู่หลายๆคนในนั้นมันก็เพื่อนผมอันนั้นก็ยกเว้นหน่อยนึง แต่.....เคยเป็นป่ะ ไอ้ความรู้สึกแบบเนีียะ แบบที่ นั่งมองรายชื่อเพื่อนๆแล้วคิดว่า......กุจะคุยอะไรกะไอ้พวกนี้ดี นั่งมองอยู่อย่างนั้น มอง มอง มอง เพราะไม่รู้จะคุยอะไร

ผมถามตัวเองว่าทำไม.......เบื่อ?  ไม่รู้ ไม่มีคำตอบ

หลายครั้งที่หยิบโทรศัพท์ขึ้นมา แล้วกดไล่ดูรายชื่อในนั้น.........จนหมด ก็ไม่รู้ว่าจะโทรหาใคร อยากคุย กับใครสักคน แต่ ไม่มีใครที่จะคุยได้เลย

บางทีเจออยู่คนนึง จะกดโทรออกอยู่แล้ว แต่....ถ้าเค้ารับ แล้วเราจะคุยอะไร...?

 คุณว่าผมบ้า ป่ะ ............

หรือตอนนี้ผมสับสน หรือเป็นอะไร บอกหน่อยเถอะ

 ปล.ถ้าย้อนไปได้ผมจะทำทุกๆทางเพื่อรั้งเธอไว้

ปล.อีกที ทำไมกุแม่งความรู้สึกช้าตลอดว่ะ 

edit @ 21 Nov 2009 11:22:10 by maNAN

อีกครั้ง....กับการเขียนไดอารีของผ

ก่อนหน้านี้สมัยเรียน ช่วง ม.ปลาย ถึงประมาณ มหาลัยปี 2  ผมจะมีสมุดไดอารี่ที่จะเขียนเป็นประจำ จำได้ว่าเล่มสุดท้ายก่อนที่ผมจะเลิกเขียนไป มันเป็นสมุดไดอารี่ ที่พี่คนึงเค้าเซื้อให้ผมเป็นของขวัญวันเกิด

ผมจำไม่ได้แล้วว่าทำไมผมถึงหยุดเขียนไดอารี่เล่มนั้นไป 

และก็จำไม่ได้แล้ว่า ไดอารี่เล่มนั้นอยู่ไหน ในตอนนี้..... 

ปกติผมเป็นคนนึงที่ชอบเขียนหรือจดเรื่องราวอะไรต่อมิอะไรที่เกิดขึ้นในชีวิต ในแต่ละวันของผม

แต่ด้วยความที่....ไม่รู้สิผมว่า เวลาที่ผมใช้ปากกาเขียนลงไปในสมุด มือของผมมักจะเขียนได้ไม่ทันกับความคิด

จนมักเขียนผิดบ่อยๆ เสมอๆ  ผมขัดใจมือที่เขียนได้ช้ากว่าหัวที่ผมคิดในตอนนั้น

ผมก็เลยเริ่มมีบล๊อก ออนไลน์ ในเวลาต่อมา

แต่ผมก็จำไม่ได้อีกเหมือนกันว่า บล๊อกสุดท้ายที่ผมเขียนไว้อยู่ที่ไหน

เมื่อคืน....และเมื่อกี้.....ผมได้เข้าไปอ่าน บล๊อกของผู้ชายคนนึง

ซึ่งผมเองก็รู้จักเค้ามานานพอสมควร แต่....ผมไม่เคยรู้เลยว่าเค้าเขียนบล๊อกไว้ที่นี่ด้วย

ผมอ่านแค่ 2-3 ตอน ไอ้ความรู้สึกเก่าๆของผมมันเริ่มกลับมา...

ความรู้สึกที่อยากเขียนส่งผ่านตัวหนังสือออกมา เพื่อวันต่อๆไป ผมจะได้กลับมาย้อนอ่านสิ่งที่เคยเกิดขึ้นมาในชีวิตผม

 ตอนนี้ผมอยากที่จะกลับมาเขียน เรื่องราวของผมอีกครั้ง อย่างน้อย ผมก็จะได้บันทึกเรื่องราวต่างๆเอาไว้ ที่นี่ ผมไม่ได้หวังว่าจะต้องมีใครมาอ่าน หรือ มาคอมเม้น ผมแค่อยากบ่น อยากพูดกับตัวเอง เป็นตัวอักษรบ้าง เพราะทุกวันนี้ผมมักพูด มักจะบ่นอะไรต่อมิอะไร ในใจอยู่คนเดียวเสมอๆ...

เอาหละ....นี่คือที่ ที่ผมจะเริ่มต้นความรู้สึกเก่าๆของผมอีกครั้ง....